نوجواني يكي از مراحل حساس زندگي است. والدين با گفتارها و رفتارهاي سنجيده مي توانند به نوجوان در گذر از اين مرحله به جواني كمك  كنند. گاهي برخي از والدين ناآگاهانه با رفتارها و صحبت هاي نسنجيده باعث مشكلات زيادي براي نوجوان مي شوند كه در سراسر زندگي او تأثيرات منفي خود را نشان مي دهد. نظر والديني كه به تربيت فرزندان خود علاقه مندند را به مقاله زير جلب مي كنيم.
چرا فرزند ۱۲-۱۰ ساله شما كه عادت به صحبت كردن داشت، طي سالهاي اخير كم حرف شده است؟ اين سؤال ذهن بسياري از والدين را به خود اختصاص مي دهد.
نياز به تنهايي
بنا بر دلايل بسياري، فرزندان در اوايل نوجواني ساكت مي شوند. با ورود نوجوان به بزرگسالي نياز او به تنهايي افزايش مي يابد. نوجوان از تغييرات جسمي و عاطفي احساس شرم و ناامني مي كند. افكار و احساسات متغير دارد و گاهي در خود فرو مي رود.از طرفي نوجوان احساس مي كند كه از مهارت كافي براي صحبت كردن برخوردار نيست. او احساس مي كند كه بزرگسالان مهارت كافي در برقراري ارتباط و گفت وگو دارند.
آنان به موقع و به جا صحبت مي كنند. در حالي كه نوجوان احساس مي كند چنين مهارتي ندارد،پس كمتر صحبت مي كند. او اعتماد به نفس كافي براي صحبت كردن و ابراز عقيده ندارد. ارتباط مؤثر عامل مهم روابط خوب خانوادگي است. نوجواني كه به راحتي با والدين صحبت نمي كند، نمي تواند نيازهايش را مطرح كند. فقط با ارتباط خوب و مؤثر مي توانيد به نوجوان توجه كنيد و حامي او باشيد. در غير اين صورت نوجوان با شما صميمي نمي شود و حرف هاي دلش را نمي گويد.
چرا ما به ارتباط نياز داريم؟
همه ما حتي اگر كلامي بر زبان نياوريم، هميشه ارتباط برقرار مي كنيم. با علايم غيركلامي از طريق نحوه ايستادن، راه رفتن و طرز نگاه كردن مي توان ارتباط برقرار كرد.
والدين حتي اگر صحبت نكنند هميشه با فرزندان ارتباط برقرار مي كنند. والدين بايد هميشه با فرزندان صحبت كنند. اگر آنان از آن طفره مي روند، مي توانيد با روش هاي مختلف او را تشويق كنيد.
چگونه مي توان نوجوان را به صحبت كردن تشويق كرد؟
* به حرف هاي نوجوان گوش كنيد.
بسياري از نوجوانان شاكي هستند كه والدين به حرف آنان گوش نمي كنند. ارتباط مانند خيابان دوطرفه است. اگر مي خواهيد نوجوان به حرف شما گوش كند، با دقت شنواي حرف هايش باشيد.
* براي نظر نوجوان احترام قائل شويد.
در برخي موضوعات نظر فرزندان را بپرسيد. گاهي نظر آنان با ارزش است. اين امر به نوجوان كمك مي كند كه در مورد مسائل مختلف فكر كند و از طرفي اعتماد به نفس او افزايش مي يابد.
* با رفتار و گفتار مثبت سرمشق و الگوي فرزندان باشيد.
اگر با همسر و فرزندان رفتار خوبي داشته باشيد، نوجوان مي كوشد رفتار شما را سرمشق خود قرار دهد.
* انعطاف پذير باشيد.
به موضوعات مورد علاقه نوجوان توجه كنيد. علايق و خواسته هاي نوجوان با ما فرق دارد؛ همان طوري كه ما نوجوان بوديم، خواسته هاي ما با والدين متفاوت بود. خود را جاي او بگذاريد و مسائل را از ديد او ببينيد.
چه رفتارهاي منفي را بايد كنار گذاشت؟
* توهين نكنيد.
نوجوانان مانند همه دوست ندارند تحقير شوند. هرچه بيشتر به نوجوان توهين كنيد، بيشتر از شما فاصله مي گيرد و رفتارش بدتر مي شود. تحقيقات نشان مي دهد نوجواناني كه مورد تحقير و توهين والدين هستند در زندگي فردي و اجتماعي در مقايسه با ديگران موفقيت كمتري دارند.
* نظرات خود را به فرزندان تحميل نكنيد.
هرگز فرزندتان به زور و اجبار نظرتان را نمي پذيرد. تحميل نظر باعث جبهه گيري فرزندان مي شود.
* پيش داوري نكنيد.
ابتدا با دقت به حرف هاي فرزند گوش كنيد سپس نتيجه گيري و  داوري كنيد. اگر جوان والدينش را روشنفكر نداند، حرف آنان را گوش نمي كند.
چه رفتارهاي مثبتي را بايد انجام داد؟
* زماني كه فرزندتان آمادگي دارد با او صحبت كنيد.
بزرگ ترين اشتباه را زماني مرتكب مي شويد كه فرزندتان خود را براي رفتن به ميهماني دوستش آماده مي كند و به او مي گوييد مي خواهم باتو صحبت كنم.
هر سخن جايي و هر نكته مكاني دارد. اگر زماني كه فرزندتان حوصله و وقت كافي دارد با او صحبت كنيد بهتر نتيجه مي گيريد.
* وقتي را فقط براي نوجوان اختصاص دهيد.
گاهي تنها، بدون حضور ساير اعضاي خانواده با نوجوان به پارك، سينما، قهوه خانه سنتي، رستوران يا نمايشگاه نقاشي برويد.
* در مورد رويدادهاي روزانه و مسائل مختلف زندگي تان با نوجوان صحبت كنيد.
تا زماني كه احساس مي كنيد كه نوجوان مشتاق شنيدن صحبت هاي شماست، موضوعات مختلف و رويدادهاي زندگي تان را براي او مطرح كنيد. فرزندان در نوجواني كمتر از كودكي به والدين توجه دارند.
سؤالات باز بپرسيد
از پرسيدن سؤالاتي كه جواب آن بله يا خير است خودداري كنيد.به جاي آن كه بپرسيد: «امروز خوب بود؟»بپرسيد:«كلاس موسيقي چه طور بود؟»
* نظر نوجوان را بي ارزش و مسخره ندانيد.
شايد نوجوان حرفي بزند كه به نظر ما احمقانه و كودكانه است. اگر اين امر را مستقيماً به او بگوييم ناراحت مي شود و كمتر صحبت مي كند.در برخي موارد كه نظر او را قبول نداريد، آن را مطرح نكنيد، زيرا نوجوان در اين مقطع به تأييد نياز دارد.
* در گفت وگو با نوجوان به او احترام بگذاريد.
همان طوري كه به دوستان و آشنايان بزرگسال احترام مي گذاريد، با نوجوان رفتار كنيد. اين امر به نوجوان كمك مي كند احساس ارزش نمايد.
* غر نزنيد.
اگر به نوجوان بگوييد:«هميشه اتاقت نامرتب است، از دستت خسته شدم.»،« چه قدر شلخته اي، كي درست مي شوي؟»او جبهه مي گيرد و رفتارش را تغيير نمي دهد.
* با فرزندتان به توافق برسيد.
وقتي با فرزندتان اختلاف نظر داريد و نظرتان را به او تحميل مي كنيد، او ناراحت و عصبي مي شود. بهتر است با صحبت كردن به دنبال راه حل بهتري باشيد. اين امر مصالحه خوانده مي شود.
براي مثال اگر به فرزندتان بگوييد بايد امشب اتاقت را تميز كني هيچ عذري را هم نمي پذيرم. او جبهه مي گيرد و مي گويد: «به هيچ وجه نمي توانم، مي خواهم به خانه دوستم بروم.» بهتر است بگوييد: «من از وضعيت اتاقت خيلي ناراحتم، عزيزم، كي آن را تميز مي كني؟»
* شنونده فعال باشيد.
گوش كردن به صحبت هاي نوجوان پيش از صحبت كردن اهميت دارد. زيرا نوجوان احساس مي كند او را درك مي كنيد. بكوشيد حداقل روزي ۲۰ دقيقه شنونده صحبت هاي او باشيد. با روي باز روبه روي او بنشينيد، در چشم هايش نگاه كنيد و صحبت هايش را تكرار كنيد. براي مثال، فرزندتان مي گويد: «من، امروز تكاليف زيادي دارم.» در جواب بگوييد «پس امروز حسابي سرت شلوغه؟»
او مي گويد «امروز معلمم جلوي همه دانش آموزان با من دعوا كرد.» در جواب بگوييد: «پس امروز از اين كه معلمت باهات دعوا كرد ناراحت شدي؟»
گوش كردن فعالانه چيزي فراتر از كلمات است. شما غم، شادي، رنجش يا ناراحتي فرزندتان را بايد از پس كلمات و تعابير او با تمام وجود حس كنيد تا بتوانيد خود را در موقعيت او قرار دهيد.
* هميشه فرزندتان را نصيحت نكنيد.
گرچه نصايح شما به نفع نوجوانان است، ولي آنان در اين مقطع كمتر مايل به شنيدن آن هستند. توجه به نوجوان از اهميت خاصي برخوردار است. ساكت باشيد، به او فرصت دهيد صحبت كند. با عجله حرفش را قطع نكنيد و نظرتان را نگوييد.
* از موقعيت هاي غيررسمي براي برقراري ارتباط استفاده كنيد.
با فرزندان شوخي كنيد و به آنان امكان دهيد در حد اعتدال با شما شوخي كنند و راحت باشند.
* خونسردي خود را حفظ كنيد.
اگر تحمل شنيدن حرف هاي نوجوان را نداريد، عصباني نشويد. براي مثال اگر مي گويد:«دوست هايم سيگار مي كشند» سريع عصباني نشويد و نگوييد«ديگر حق نداري با آنان دوست شوي.» عصبانيت شما باعث مي شود نوجوان بقيه حرف هايش را نزند و صحبت خاتمه يابد.
اگر بايد با نوجوان در مورد موضوعات مهم نظير سيگار كشيدن، و... صحبت كنيد، زماني را انتخاب كنيد كه هر دو آرامش و آمادگي صحبت داريد.
جملات تان را با «من» شروع كنيد. براي مثال: «من خيلي دوستت دارم و نگران مي شوم وقتي مي بينم با كساني كه سيگار مي كشند، دوست مي شوي.» يا«من نگران افت تحصيلي تو هستم، اخيراً  خوب درس نمي خواني؟ »نگراني خود را با آرامش و خونسردي بيان كنيد.

محمود احمدي نژاد که اکنون در آستانه پنجاه سالگي به عنوان رئيس جمهوري ايران دست يافته است، تا پيش از اين تنها به عنوان يک نيروي درجه سوم در ميان راستگرايان ايران فعاليت ميکرد و حتي قبل از انتخابش به عنوان شهردار تهران شهرت چنداني نداشت. او فعاليت سياسي خود را در انجمن اسلامي دانشگاه علم و صنعت آغاز کرد و سپس در اولين شوراي مرکزي دفتر تحکيم وحدت [اتحاديه سراسري انجمن هاي اسلامي دانشجويان] عضو شد. گويا در جريان حمله دانشجويان پيرو خط امام [نامي که بعدا به اين دانشجويان داده شد] به سفارت امريکا، او نيز مورد مشورت قرار گرفته و ضمن مخالفت با آن طرح، تسخير سفارت شوروي را پيشنهاد کرده است. اين پيشنهاد البته مورد پذيرش قرار نگرفت و احمدي نژاد نيز فاصله خود را از طيف چپگراي دانشجويان بيشتر کرد.

برخي از اعضاي قديمي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه علم و صنعت به ياد دارند که حداقل يک بار او به هنگام سخنراني در يک جمع دانشجويي مورد حمله دوستان چپ خود در انجمن اسلامي قرار گرفته و حتي مضروب نيز شده است. با حذف نيروهاي اپوزيسيون جمهوري اسلامي ايران در سال هاي آغازين دهه شصت و يکدست شدن جريان حاکميت، اختلاف هاي دروني گروه هاي موسوم به خط امام يا مکتبي نيز ظاهر شد و اين اختلاف ها در بدنه پائينتر آنها نيز نمود يافت. به اين ترتيب احمدي نژاد نيز به سوي جريان هاي راستگراتر درون حاکميت رفت. همچنين او، همچون بسياري از نيروهاي جوان درون حکومت ايران در سال هاي مياني دهه شصت حضور در سپاه پاسداران را نيز تجربه کرده است.

جالب آنکه او همزمان با پيوستن به تيپ ويژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامي در سال 1365، در دوره فوق ليسانس دانشگاه علم و صنعت نيز مشغول به تحصيل مي شود. بر اساس گزارش رسمي سايت انتخاباتي احمدي نژاد او به عنوان مسئول مهندسي رزمي لشگر 6 ويژه سپاه و مسئول ستاد جنگ استان هاي غربي كشور نيز فعاليت کرده و همزمان به مدت چهارسال نيز به عنوان معاون و فرماندار ماكو و خوي و همچنين 2 سال به عنوان مشاور استاندار كردستان منصوب مي شود. ارتقاي مقام احمدي نژاد در سال 1372 با انتخابش به عنوان اولين استاندار استان تازه تاسيس "اردبيل" به نهايت خود رسيد. او تا پايان دولت هاشمي رفسنجاني در همين پست مشغول به کار بود. در اين دوران که ديگر در سپاه پاسداران فعاليت آشکاري نداشت به عضويت مرکزي گروه هاي راستگراي "جامعه اسلامي مهندسين" و همچنين "جمعيت ايثارگران انقلاب اسلامي" درآمد. او همچنين چند بار نيز خود را به عنوان عضو شوراي مرکزي "انجمن روزنامه نگاران مسلمان" [که با مجوز حزبي و در مقابل انجمن صنفي روزنامه نگاران تاسيس شد] معرفي کرده است.

از طرفي احمدي نژاد به جريان هاي افراطي راستگرا و تازه تاسيسي چون "انصار حزب الله" نيز نزديک شد و چند بار در جمع آنان به ايراد سخنراني پرداخت. بيش از اين اخبار دقيقتري از گذشته او تا پيش از انتخابات خرداد 1376 نداريم. و اين بيشتربه دليل جايگاه کم اهميت او در ميان راستگرايان است. احمدي نژاد در انتخابات دوم خرداد هفتاد و شش به عنوان يکي از دو استانداري که بيشترين تخلف ها را به نفع علي اکبر ناطق نوري انجام دادند شناخته شد و روزنامه سلام نيز در اينباره گزارشي منتشر کرد . پس از پيروزي خاتمي و انتخاب عبدالله نوري به عنوان وزير کشور، احمدي نژاد از استانداري کنار رفت و فعاليت خود را در تهران متمرکز نمود. بعدها و در زماني که نام او به عنوان شهردار پيشنهادي دومين شوراي شهر تهران نيز مطرح شد اخباري از تخلفات مالي گسترده احمدي نژاد در استانداري اردبيل و مخالفت وزارت اطلاعات با شهرداري وي منتشر شده است.

اولين حضور جدي سياسي احمدي نژاد پس از برکناري اش از استانداري اردبيل شرکت در انتخابات اولين دوره شوراي شهر تهران است. در اين انتخابات که در اواخر سال 1377 برگزار شد ، محمود احمدي نژاد دراغلب ليستهاي انتخاباتي جريان هاي راستگرا، از جمله در ليست "جمعيت ايثارگران انقلاب اسلامي"، "جامعه اسلامي مهندسين"، "جمعيت موتلفه اسلامي" و "جامعه روحانيت مبارز تهران" حضور داشت. ليکن اولين تجربه انتخاباتي او چندان خوشايند نبود. احمدي نژاد با کمتر از صد هزار رأي نتوانست در جمع بيست ويک منتخب اصلي و علي البدل شوراي شهر تهران قرار گيرد. او با نفر اول انتخابات [عبدالله نوري] حدود پانصد هزارراي فاصله داشت.

نکته اي که درباره دوره بعدي انتخابات شوراها در سال 1381، بسيار گفته شده است عدم شرکت مردم در آن است که منجر به پيروزي راستگرايان با همان تعداد رايي مي شود که چهار سال قبل از آن نيز در اختيار داشتند، ليکن امکان پيروزيشان غيرممکن بود. در اولين دوره انتخابات شوراها حدود يك ميليون و 403 هزار و 389 راي در تهران به دست آمد وليکن در سال 1381 تنها 562522 نفر در انتخابات تهران شرکت کردند و نفر اول انتخابات [مهدي چمران ] 192716 راي بدست آورد که تقريبا برابر با ميزان آراي آخرين نفر منتخب دوره اول بود.

به دنبال ترديدهائی درباره علت سقوط هواپيما

هشدار وزير اطلاعات درباره اخبار سانحه هوائی

اختصاصي روز- به دنبال سقوط هواپيماي نظامي ترابري هركولس سي - 130 ارتش جمهوري اسلامي ايران در شهرك توحيد و کشته شدن تمامي سرنشينان آن (از جمله بيش از چهل خبرنگار و تصوير بردار در آن) مجدداً يک هواپيماي حامل خبرنگاران با نقص فني مواجه شد. اين هواپيمايي بود که به دنبال حادثه و در پي ارسال نمابر روابط عمومي ارتش به رسانه ها جهت معرفي خبرنگاران براي اعزام به منطقه و پوشش خبري و مانورنظامي، مجدداً به منطقه عملياتي ارسال شده بود. در نوبت دوم، خبرنگاران با هواپيماي فوكر به منطقه مانور اعزام شده بودند كه اين بار نيز هواپيماي مذكور حدود يك ساعت بر فراز فرودگاه مقصد در حال گردش بوده، زيرا به دليل نقص فني چرخ هاي هواپيما باز نمي شده اند.

هشدار وزارت اطلاعات

از سوي ديگر، خبر مي رسد که در پي تهديد روزنامه همشهري به افشاي اطلاعاتي در مورد سانحه هوايي ، محسني اژه اي وزير اطلاعات، زائري سردبير روزنامه همشهري را احضاركرده و به او، در مورد عواقب عملي کردن اين تهديد هشدار داده است. همشهري، به دنبال سانحه سقوط هواپيما، در يادداشتي کوتاه آورده بود: "پس از وقوع حادثه تلخ سقوط هواپيما اطلاعات دقيقي در خصوص مسائل مربوط به اين حادثه به روزنامه رسيده است. ازجمله اظهارات كاركنان خدوم وپرتلاش برج مراقبت فرودگاه كه منكر تقصير خود و شايعه موجود هستند و از مسائل ديگري سخن مي گويند. روزنامه همشهري ضمن حفظ محرمانه منابع (منابع محرمانه) اين اطلاعات به دليل حساسيت شرايط در حال حاضر از انتشار آنها تا زمان اعلام نتيجه قطعي اقناع كننده افكار عمومي خودداري مي كند. طبيعي است در صورتي كه اين بار نيز بدون پيگيري جدي مقصران، چون هميشه پاسخ هاي فرمايشي و بي حاصل به افكار عمومي عرضه شود روزنامه همشهري به وظيفه حرفه اي خود بدون ملاحظه عمل خواهد كرد."

فشار وزارت اطلاعات براي عدم انتشار اخبار مربوط به سانحه سقوط هواپيما، در شرايطي صورت مي گيرد که در روزهاي اخير، موضوع "اسامي اعلام نشده تعدادي از کشته شدگان سانحه سقوط هواپيما" نيز، به ابهامي جديد در ماجراي سقوط هواپيماي نظامي تبديل شده است. به واقع، در ليست اعلام شده در باره قربانيان حادثه هوايي در شهرك توحيد، اسامي 69 نفر اعلام شده است؛ در حالي که تعداد مسافران هواپيما، بر اساس اعلام رسمي 94 نفر بوده است. معاون پزشكي قانوني كشور، در گفت وگو با ايسنا در توضيح اين اختلاف اعلام كرده كه براي 6 نفر از اجساد تا كنون هيچ خانواده اي به پزشك قانوني مراجعه نكرده است. وي در ادامه گفته كه احتمالا اين شهدا جزو عابراني بوده اند كه در زمان وقوع حادثه در محل برخورد هواپيما با زمين در محل تردد داشته اند. اين در حالي است كه شهرك توحيد شهرك خانواده هاي نظامي بوده و امكان اين كه افراد غريبه به راحتي بتوانند در آن تردد كنند بسيار بعيد بوده. بنابراين، برخي خبرنگاران مي خواهند بدانند آيا افراد مجهول الهويه اي که اعلام شده كسي سراغ جسد آنان را نمي گيرد، جزو مسافران هواپيما بوده اند؟

واکنش احمدي نژاد

خبري در خبرگزاري ايسنا حکايت از آن دارد رئيس جمهور پس از بازگشت از عربستان نمايندگان با سئوالات خبرنگاران روبرو شده که مي گفتند قبل از پرواز سى-۱۳۰ خبرنگاران در تماس هايى با رسانه هايشان گفته بودند هواپيما نقص فنى دارد. خبرنگاران پرسيده بودند كه چرا با اين وجود آن هواپيما پرواز كرد و حالا كه حادثه ايجاد شده، مى گويند به موقع و بدون نقص پريد. و چرا كسى پاسخگو نيست؟

رئيس جمهور در پاسخ تاكيد كرده: اين موضوع حتماً از سوى مسئولان پيگيرى خواهد شد. وى شغل خبرنگارى را سخت و پرخطر دانست و افزوده: خبرنگاران مجبورند براى تهيه خبر به قلب حادثه ها بروند. مانور هم يكى از همين حادثه ها است و ممكن بود براى هر كسى حتى رئيس جمهور نيز اين اتفاق بيفتد. از رئيس جمهور سئوال شد كه چرا خبرنگاران را با هواپيماى نظامى انتقال داده اند؟ وى پاسخ داده: بالاخره مانور نظامى بوده و ممكن بود اين اتفاق در جريان مانور بيفتد، همه بايد صبر داشته باشند.

خبرنگارى پرسيده كه آيا قول مى دهيد اين موضوع را با جديت پيگيرى كنيد؟ احمدى نژاد گفته: پيگيرى اين مسئله در دستور كار دولت به شكل جدى خواهد بود تا اينكه به نتيجه قطعى برسيم. خبرنگار ديگرى پرسيده آيا نتايج تحقيقات مانند قضيه سقوط هواپيما در رودخانه كن نخواهد بود؟ رئيس جمهور گفته: اگر در مورد مسئله اى اطلاع رسانى نشود به اين معنى نيست كه كارى نشده، مطمئناً همه اين اتفاق ها بررسى شده و تا دست يابى به نتايج نهايى ادامه خواهد داشت. وى ادامه داده: در بسيارى از جوامع جهانى براى تحقيقات در مورد نوع، نگهدارى و ساخت هواپيماى جديد، از تجربيات هواپيماهاى ساقط شده استفاده مى شود.

اشاره کروبي به سانحه اي مشابه

در همين حال مهدى كروبى رييس مجلس سابق هم به جمع انتقادکنندگان از پرده پوشي هاي مقامات مسوول پيوست و گفت : "در اواخر مجلس ششم يك هواپيماى سى-۱۳۰ كه نيروهاى مسلح در آن بودند در كرمان سقوط كرد. نمايندگان كرمان بعد از سقوط هواپيما پيش من آمدند و گفتند در اين ارتباط جلسه اى را تشكيل مى دهيم و مسئله را مورد بررسى قرار مى دهيم چون خانواده آنها مى خواهند بدانند علت سقوط چيست. من اين مسئله را به مسئولان مربوطه منتقل كردم و آنها نيز پذيرفتند كه اين مسئله با برگزارى جلسه اى مورد ارزيابى قرار گيرد. بررسى اين قضيه با برگزارى انتخابات مجلس هفتم و ردصلاحيت نمايندگان مجلس ششم همزمان شد. بعد از آن دوباره نمايندگان از من درخواست كردند كه جلسه را برگزار كنند. من نيز دوباره به همان فرد مربوطه گفتم كه ما مى خواهيم جلسه اى را در اين ارتباط با حضور نمايندگان برگزار كنيم. آن فرد چون مى ديد من و نمايندگان، ۷۰ روز ديگر بيشتر در اين جايگاه نيستيم، به ما گفت اينها پرسنل ما بودند. من مى خواهم بگويم، پرسنل تان بودند يا بنده زر خريد شما. من خود در بنياد شهيد حضور داشتم مى توانستم هر اتفاقى كه مى افتاد، بگويم اينها پرسنل من هستند. ببينيد چه استدلالى را مى آورد، مى گويد پرسنل ما بودند."

در برخوردهاي خبري روزهاي اخير نيز، مقامات نظامي در برابر تاثر جامعه مطبوعاتي بابت از دست دادن هشتاد عضو خود و اصرار روزنامه ها به پي گيري و علت يابي، به حضور يک سردار ارتش [معاون روابط عمومي ستاد] در بين کشته شدگان اشاره کرده و گفته ما نيز خود شهيد داده ايم و مساله را با جديت بررسي خواهيم کرد.

اين بررسي ها در حالي لازم آمده است که براي اولين بار مقامات ايراني به تحريم هاي آمريکا به عنواني علتي براي سقوط هواپيماهاي ايراني اشاره مي کنند، امري که در بيست و شش سال گذشته هرگز رخ نداد و حتي در مواردي که چنين اشاره اي شد، مقامات نظامي و دولتي به تکذيب ضمني آن پرداختند.

تحريم آمريکا

روز شنبه، سه روز بعد از حادثه محمد خاتمي رييس جمهور پيشين در گفتاري آمريکا و تحريم فروش قطعات هواپيما به ايران را که بعد از گروگان گيري توسط دولت کارتر وضع شد، عامل اصلي سقوط هواپيما دانسته و به آن "جنايت" عنوان داد.

اميرحسين مهدوي در همين زمينه در سرمقاله روزنامه شرق نوشت: «محمد خاتمى در دوران رياست هشت ساله بر دولت بيش از ديگر بخش هاى اقتصاد نقص و ايرادهاى صنعت ترابرى را شناخت. تغيير چهار وزير راه و ترابرى، دو برابر شدن تلفات سوانح جاده اى، قربانى شدن وزير راه در سقوط "ياك ۴۰" و آتش سوزى مهيب قطار در نيشابور را تجربه كرد. و يك وزير ديگرش[ مهندس دادمان که خود در سقوط هواپيماي توپولف کشته شد] را دست تقدير و پرنده كهنه روسى از دولت گرفت.»

به نوشته همين نويسنده تحريم هوايى، فروش هواپيما به ايران با سهم بالاتر از ده درصد ساخت آمريكا را ممنوع مى كند. از همين رو در سال هاى اخير هيچ هواپيماى مسافربرى نو از محصولات دو كارخانه اصلى سازنده يعنى بوئينگ و ايرباس توسط شركت هاى ايرانى خريدارى نشده و ترميم ناوگان داخلى به تملك و اجاره پرنده هاى روس و اوكراين و استفاده ملكى و استيجارى از محصولات دست دوم دو سازنده مادر محدود شده است. اين اقدام ايالات متحده باعث شده ناوگان كهنه ايرانى هر سال هزينه تحريم را با يك سقوط مى پردازد.
اما عماد افروغ نماينده مجلس دو روز پيش در گفتگو با خبرنگاران گفت ايران نسبت به اينکه ايران تحت تحريم هوايي باشد و مانعي براي خريد هواپيماهاي نو داشته باشد ابراز ترديد کرد.
رضا طلائي‌ نيک رئيس کميته‌ دفاعي مجلس نيز گفت که بنابر مقررات بين‌ المللي، شرکتها و کشورهاي سازنده‌ هواپيماهاي نظامي و غيرنظامي متعهد به تأمين قطعات و خدمات نگهداري هواپيماهاي ساخت خود هستند و مسائل سياسي مانع از عمل به تعهدات آنان در تأمين قطعات و خدمات پس از فروش نمي شود.
به گفته طلائي نيک، در ارتباط با سقوط هواپيما احتمالات گوناگون مطرح شده، از جمله اينکه اين هواپيما پيش از پرواز نقص فني داشته و به همين دليل پرواز آن با شش ساعت تأخير انجام شده و همچنينابهاماتي در مورد چگونگي هدايت هواپيما از جانب برج مراقبت و امکان فرود اضطراري آن در خارج از باند فرودگاه مطرح است.

ظاهراً "ابهامات موجود در مورد چگونگي هدايت هواپيما از جانب برج مراقبت"، بخشي از موضوعاتي هستند که روزنامه همشهري، پيشتر تهديد به افشاي اطلاعاتي در مورد آنها کرده بود. با توجه به هشدار وزير اطلاعات در مورد عواقب افشاي اطلاعات مزبور، بايد منتظر ماند و ديد، آيا خبرهاي جديدتري در مورد دلايل سقوط هواپيماي سي – 130 انتشار خواهد ياقت، و يا يا آنکه نهايتاً، اين بار هم خطاي خلبان مقصر اصلي سانحه معرفي خواهد شد؟

البته جاي شگفتي هم نيست كه اين موضوع همانند سقوط هواپيماهاي قبلي كه تا حد دسترسي به جعبه سياه ادامه داشت پيگيري شود و سپس به بوته فراموشي رود سقوط هواپيماها و يا حتي آتش سوزي مسجد ارگ و بسيار موارد ديگر كه طي روزها از اذهان پاك مي شود واقعا چرا و براي چه جوابي براي حوادث اينچنيني پيدا نمي شود؟!!!!