سلام به قشنگترين موجود هستي !
بي اختيار دست به قلم مي شوم ، نمي دانم براي چه، يك دفعه چشمم به تقويم مي افتد، بيست و چهارم تير ماه ! تاريخي تلخ حداقل براي من ، مني كه گران بهاترين سرمايه زندگي ام را از دست دادم ، مادر !
شايد براي خيلي ها مادر يك واژه باشد ولي درواقع مادر براي من مادر بود ، مني كه دركودكي پدر از دست داده بودم حال كه خود پدر كودكاني هستم سنگيني فراغ اين جدايي را تاب نداشتم و هنوز با گذشت چند سال از آن تاريخ سرد با آن كنار نيامده ام .
اما براي چه اين ها را نوشتم ، آخر نوشتن مانند سخن گفتن انسان را سبك مي كند ! تو كه اكنون اين نوشته را مي خواني اگر سايه بي بديل مادر بر سر داري قدر دان باش و اگر نه مثل من با ذكر صلوات و فاتحه اي روحش و روح همه مادران را شاد گردان .
ملتمس دعاي مادر
هادي نكونود

